De manier waarop een werknemer wordt ontslagen, heeft gevolgen voor zijn latere aanspraken op een gouden handdruk regeling. Hierbij kunnen handelingen van zowel de werkgever als van de werknemer een rol spelen. De werknemer die ontslag ‘zo maar over zich heen laat komen’ loopt een niet geringe kans problemen te krijgen met zijn uitkering. Ook andere complicaties kunnen zich voordoen. Ga dus nooit hetzij mondeling, dan wel schriftelijk met een ontslagaanzegging akkoord voordat de juridische consequenties (en daarmee de financiële gevolgen !) voor u volstrekt duidelijk zijn. Wil een werkgever een werknemer rechtsgeldig kunnen ontslaan, dan is doorgaans opzegging vereist. De werkgever heeft om te kunnen opzeggen veelal eerst toestemming nodig van de Regionaal Directeur voor de Arbeidsvoorzieningen (verder te noemen RDA). Op deze voorwaarde van voorafgaande vergunning bestaan een aantal uitzonderingen. Zo is toestemming van de RDA niet vereist in, onder meer, de volgende gevallen: bij ontslag tijdens de proeftijd; bij beëindiging van de arbeidsovereenkomst met wederzijds goedvinden; bij ontslag op staande voet; bij ontslag van bestuurders van een NV. of een B.V.; bij ontslag van werknemers die bij een publiekrechtelijk lichaam werkzaam zijn.
Daarnaast gelden er nog bepaalde wettelijke beschermingsregels, als gevolg waarvan er voor bepaalde categorieën werknemers een ontslagverbod kan gelden. Dit geldt onder meer voor leden van de ondernemingsraad en voor overige werknemers ten tijde van ziekte, zwangerschap of bevalling en - heden ten dage minder relevant - de vervulling van de militaire dienstplicht. Is een ontslagvergunning verleend (of niet wettelijk voorgeschreven) dan dient vervolgens de geldige opzegtermijn in acht te worden genomen. Er gelden wettelijke termijnen maar, zoals gezegd, ook de individuele of collectieve arbeidsovereenkomst kunnen bepalingen over de opzegtermijn bevatten. Bij verschil tussen de wettelijke opzegtermijn en de opzegtermijn uit de (individuele of collectieve) arbeidsovereenkomst geldt de langste termijn. Neemt de werkgever geen -of een te korte- opzegtermijn in acht, dan heeft de werknemer recht op (tenminste) een schadeloosstelling ter hoogte van het loon van de (resterende) opzegtermijn. Weigert de werkgever over de opzegtermijn loon te betalen, dan krijgt de werknemer een voorschot op de WW-uitkering. De bedrijfsvereniging zal daaraan vrijwel steeds de voorwaarde verbinden dat de werk nemer zijn schadeloosheid aanspraken op de werkgever te gelde maakt. Eventueel zal de werknemer daarvoor een procedure bij de kantonrechter moeten beginnen. Het kan gebeuren dat een werknemer afstand doet van zijn aanspraak op een opzegtermijn, maar in plaats daarvan een schadevergoeding ontvangt. Er is dan niet feitelijk een opzegtermijn in acht genomen. Wel is een betaling verricht die (fictief) als loon over de opzegtermijn beschouwd kan worden. Een dergelijke betaling wordt -voor zover zij op de opzegtermijn betrekking heeft- met doorbetaling van loon gelijkgesteld. Om uw uitkering zeker te stellen is het verder van belang dat u -ook wanneer u reeds in onderhandeling bent getreden over een afvloeiingsregeling- de juiste stappen blijft ondernemen tegen het ontslag.
Er zijn duizenden bedrijven te vinden waarbij mensen met elkaar werken. Dat wil dus zeggen dat niet alles automatisch op rolletjes verloopt. Men kan wel stellen dat het regelmatig misgaat. In zulke gevallen, de gevallen dat het mis gaat, dan is een bedrijf gebaat bij personen die ervoor zorgen dat iedereen in veiligheid gebracht wordt en dat er mensen geholpen kunnen worden. Dit kan in levensgevaarlijke situaties zijn, maar ook in de situaties dat iets niet verloopt zoals het eigenlijk zou moeten verlopen. In bedrijven waar wel eens wat misgaat of zou kunnen gaan is men gebaat bij bedrijfshulpverleners. Deze mensen kunnen actief zijn op verschillende gebieden. Zowel op financieel gebied als op gebieden waar men te maken krijgt met de praktijk. Op al deze verschillende gebieden kan men een persoon aanstellen of opleiden tot een bedrijfshulpverlener. Ook kan het personeel zelf worden opgeleid, door middel van de benodigde studies, tot een bedrijfshulpverlener. Binnen bedrijven zijn er dus verschillende mensen die deze functie bezitten. De bedrijfshulpverlener zelf zijn niet altijd actief binnen een bedrijf. Zo kan men een gewone functie hebben, maar daarnaast ook op verschillende manieren een bedrijfshulpverlener zijn. Voor bijvoorbeeld de EHBO en brandbestrijding. Bedrijven of instellingen, want zeker niet alleen bedrijven hebben bedrijfshulpverleners nodig, hebben vaak naarmate de toename van de intensiteit van de noodzaak een aantal mensen die ervoor zorgen dat alles goed verloopt tijdens de situaties waarvan dat gevergd wordt. Bij instellingen zoals warenhuizen, gebouwen, scholen of zelfs openbare ruimten is het vaak noodzakelijk om deze mensen in de buurt te hebben. Naast deze mensen wordt vaak op nog meerdere manieren gewaarschuwd voor een dreigende situatie. Hierbij kan men denken aan bijvoorbeeld een brandalarm, waarbij men door het hele gebouw heen laat horen dat er wat gaande is. Of een noodplan, waaraan mensen zich intern kunne houden zodat er zo min mogelijk verkeerd zal gaan.
Op scholen wordt er bijvoorbeeld vaak geoefend zodat iedereen op de hoogte is van het gevaar, maar nog belangrijker, de georganiseerde pogingen to succes. bedrijfshulpverlening kan erg belangrijk zijn en het ook, dat blijkt iedere keer weer. Mensen en hulpmiddelen kunnen voorkomen dat zaken escaleren. De hulpmiddelen zij n meestal standaard aanwezig, zo niet is dat vaak niet legaal, want er wordt veel gecontroleerd op de aanwezigheid van hiervan. De wet stelt zo een aantal dingen verplicht die men aanwezig dient te houden, afhankelijk van de eigenschappen van dat bedrijf of die instelling. De grootte van het gebouw, het aantal mensen, aantal uitgangen, soorten toestanden, organisatiesystemen en nog meer dingen bepalen wat er in welke maten nodig hoort te zijn. Wanneer men in een situatie terecht komt dat er mensen klinisch iet in orde zijn, kunnen hulpmiddelen van pas komen, zoals AED, maar hierbij is het ook genoodzaakt om ook mensen in de buurt te hebben die kunne handelen naar de situatie. Dus bedrijfshulpverlening is een vorm van hulp in een bedrijf zelf. Mensen en spullen helpen hierbij mee en kunnen in de situaties waarin deze nodig zijn hulp bieden aan zowel medewerkers, veroorzakers als derden die in de kwestie gewikkeld zijn.